کم شنوایی؛ رایج ترین آسیب حسی مادرزادی در نوزادان



به گزارش روز چهارشنبه گروه علمی ایرنا از انجمن علمی شنوایی شناسی ایران، دکتر فاطمه حیدری در تشریح اهمیت ضرورت غربالگری شنوایی نوزادان، اظهار کرد: زبان و گفتار، غالب ترین روش ارتباطی است که پیش نیاز فراگیری آن، سلامت دستگاه شنوایی است.
وی گفت: برای فراگیری زبان و گفتار و تکامل بخش مرکزی دستگاه شنوایی، دوره بحرانی دریافت محرک های صوتی تعریف می شود که محدوده آن تا 3 سالگی است؛ برخلاف تصور اشتباه برخی والدین که بر این باورند نوزاد تا ماه ها بعد از تولد نمی شنود، باید خاطرنشان کرد نوزادی که متولد می شود، از هفته بیستم جنینی، توانایی شنیدن را کسب کرده است.
این کارشناس ناظر فنی غربالگری شنوایی نوزادان بهزیستی استان تهران، ادامه داد: امروزه با به کارگیری دستگاه های تمام خودکار، وضعیت شنوایی نوزادان در ساعت های اولیه پس از تولد در وضعیت خواب، با استفاده از آزمون های غربالگری شنوایی قابل ارزیابی است.
حیدری افزود: در دهه های اخیر، برنامه جهانی کشف و مداخله زودهنگام آسیب شنوایی، با هدف به حداکثر رساندن توانایی زبانی و تکامل آن در نوزادان کم شنوا و کاهش اختلالات ارتباطی، شناختی، عاطفی-اجتماعی و مشکلات تحصیلی در کودکان اجرا می شود؛ این برنامه در ایران نیز با متولی گری سازمان بهزیستی کشور در حال انجام است.
وی گفت: در این برنامه، شنوایی همه نوزادان متولد شده باید تا قبل از یک ماهگی غربال شود؛ آن دسته از نوزادانی که در غربالگری شنوایی اولیه، سلامت شنوایی آنان تایید می شود، باید تا سه ماهگی تحت ارزیابی کامل شنوایی شناسی قرار گیرند و نوزادانی که کم شنوایی آنان تایید می شود، باید تا 6 ماهگی مداخله پزشکی مناسب را دریافت کنند.
حیدری ادامه داد: به دست آوردن پاسخ رد در آزمون های غربالگری شنوایی همیشه به معنای کم شنوایی نیست و باید با استفاده از آزمون های تشخیصی در مراکز شنوایی شناسی به نتیجه صحیح رسید. اجرای موفق برنامه غربالگری شنوایی نیازمند همکاری تیمی متخصصان شنوایی شناسی، اطفال، گوش، گلو و بینی، پرستاران و مراقبان سلامت است که نقش اصلی اجرایی غربالگری در این تیم، برعهده شنوایی شناسان است.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، گفت: از جمله چالش های برنامه کشف و مداخله زودهنگام شنوایی در ایران، نبود قرارگیری آزمون های غربالگری شنوایی در دستورکار متخصصان اطفال به ویژه متخصصان مقیم در بیمارستان و کامل نبودن پوشش بیمه ای آزمون های غربالگری، تشخیصی و مداخله شنوایی بود.
حیدری تاکید کرد: نکته حائز اهمیت، عدم پذیرش مشکل شنوایی نوزاد از سوی برخی والدین است که همین مساله سیر زمانی برنامه را طولانی می کند و زمینه تاخیر و نقص تکامل زبان و گفتار را در فرزندان فراهم می آورد.
وی افزود: به نظر می رسد با توجه به اهمیت کشف و مداخله زودهنگام کم شنوایی نوزادان و میزان شیوع کم شنوایی در ایران (حدود 270 نوزاد در هر 100 هزار تولد)، ایجاد فرهنگ سازی از طریق رسانه های جمعی، همکاری بیشتر پزشکان متخصص مرتبط با این برنامه، بالابردن پوشش بیمه ای، همکاری وزارت بهداشت از بعد اجرای برنامه در تمام بیمارستان های دولتی و خصوصی، مراکز سلامت جامعه و عملیاتی شدن این برنامه به عنوان برنامه ملی کشوری، می تواند راهگشای شنوایی شناسان در مسیر کشف و مداخله زودهنگام نوزادان دچار کم شنوایی و به حداقل رساندن عوارض ناشی از آن باشد.
علمی**1834
تنظیم: ناهید شفیعی **انتشار: زهره محتشمی پور



انتهای پیام /*










شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید